Over wie gaat dit verhaal?

'Voor mij zaten twee jongens op de reling. Broertjes'

Zijn naam was de eerste die ik had aangeklikt in de Lowlands-app. Zaterdagavond, in de Bravo. Ik had hem nog nooit live gezien en wilde vooraan staan. Ik leek wel een puber.

Ik kom altijd overal te laat, maar was die avond veel te vroeg in de tent en vond een plek pal aan het hek. Vooraan. Voor mij zaten twee jongens op de reling. Broertjes, met hun ouders achter zich. Ik wisselde een blik met de ouders. Mijn leeftijd. Ook fans van toen. Het kon een mooie avond worden.

Van zijn nieuwe werk kende ik veel te weinig. Shame on me. Maar ik was nieuwsgierig. Vooral naar wat hij zou spelen van vroeger. Toen hij nog in die andere band zat.
En ik wilde hem gewoon zien. Hemzelf.

Vijf meter bij me vandaan stond hij. Anderhalf uur lang. Zijn nieuwe band was subliem. Hijzelf was scherp, relaxed en op dreef. In het tweede deel van de show gaf hij ons wat we wilden horen. Niet alles waar ik op gehoopt had, maar genoeg voor een onvergetelijke avond.
Een paar keer mompelde hij iets grappigs tegen de kinderen op het hek.

Na de toegift stond de hele tent op zijn kop. Met een grijns op zijn gezicht richtte hij zich nogmaals tot de twee jongens vooraan. Met zijn zware accent vroeg hij of de twee misschien broers waren. En of ze goed met elkaar konden opschieten.

“Dat verandert nog wel,” sneerde hij met een cynische lach. En toen verdween hij.